3 ) حرمت ياد شده حتى اختصاص به زوجه ندارد ، بلكه شامل مملوكه و محلّله هم مىشود ، زيرا روايات اين باب - كه بعداً آنها را خواهيم خواند - مختص زوجه نبوده و موضوعش عام است . مثلًا تعبير كرده كه ، مباشرت مرأة زير نه سال ، جايز نيست . به علاوه از ارتكازات عرفى و اين كه حكم مزبور تعبّد محض نيست ، مىتوان چنين دريافت ، كه عرف با الغاء خصوصيت از زوجه ، مملوكه محلله را به وى ملحق مىكند . علاوه بر اينها ، شايد بتوان از ادله عام و وجوب دفع ضرر نوعى چنين استفاده كرد كه ، در مملوكه و محلّله نيز مباشرت جايز نيست . 4 ) ساير استمتاعاتى كه منشأ ضرر به صغيره نيست ، مانند نظر و لمس با شهوت و ضم و تفخيذ ، جايز است و حتى در رضيعه . البته اگر اينها هم موجب ضرر شود ، نبايد آنها را هم جايز دانست . « * و السلام * »